.:: CompleX LanD ::.


چهارشنبه 8 خرداد ماه سال 1387
وقتی که آفتاب گردان ها به آسمان می پرند ...
سلام به خدا ... رو به آسمان می کنند ، برگ ها را به سوی آن می گشایند ، چهره را جلای سوزش خورشید می دهند ، دوان دوان در حسرتش می خشکند ، اما هرگز نمی رسند به خواسته ی گلبرگ های لطیف شان ؛ فنا نمی شوند در آتش سرکش عشق خورشید ... تقصیری ندارند . پایبند زمین اند و ریشه هاشان خاکی ست ... قطره ای باران رحمت حق می طلبند برای صعود به مقصود ... و آن لحظه است که آفتابگردان ها نگاه رحمانی آفتابی ترین خورشید را حس می کنند ... و به آسمان می پرند ... وقتی آفتاب گردان ها به آسمان می پرند ، خورشید از گل روی شان و روی گل شان خجل می شود ؛ که این گل های بیتاب ریشه از زمین گسسته اند و مسافر آسمان ها شده اند و خورشید در همان عرش که بود ، مانده که مانده ... می گویند شرط زیارت آسمان ، وداع با زمین است ... وداع کنیم با زمین ، سلام کنیم به آسمان ... مهرتان افزون شادیتان فروزان ...
2:32 PM \| Unicorn \| از اعماق قلبی پیچیده \| قطره بارون [14]