به نام خداوندی که می داند ...
خدا می داند که باد ها را از کدام مسیر بر سر ابرها بریزد ، تا به آسمان خراش های
نتراشیده ! بر خورد نکنند .
خدا بهتر می داند خورشید را کجای آسمانش بگذارد ، تا همه ی آسمان ، زیبا رنگ آمیزی
شود .
خدا بهتر می داند که ابتدای رنگین کمان را به انتهای کدام ژاله پیوند دهد .
خدا می داند که کوه ها را چگونه با سپیدی برف آشنا کند .
خدا می داند سحر را کجای کهکشان آغاز کند و شب را چگونه به پایان ببرد .
قطعا خداوند همان کسی است که کبوتر ها را در روزهای ابری دلداری می دهد .
و اوست که می تواند " حس یک کبوتر سفید " را در دل تو جای دهد ...
خدا بهتر می داند که کدام سنگ را در مسیر نوازش کدام رود قرار دهد .
خدا می داند که آفتاب گردان های زرد از لحظه ی وجود ، با حس شیدایی نفس
کشیده اند .
خدا اوست که می داند آنچه هیچ کس نمی داند و اوست که آگاه است از هر آنچه از قلب
شما می گذرد .
خدا بهتر می داند بوی یاس را به کدام گلش هدیه کند .
و خداوند اوست که وجودش سراسر مهر است و حضورش همه آرامش ...
و اوست که من دوستش دارم . او که قدرت مطلق است و محبتش بی ریاست . دلبر
دلربایان است و معشوق عاشقان ...
قطعا خداوند است که می داند من ...

مهرتان افزون شادیتان فروزان ...
|